1. maç çok güzel başladı 2-0 olduktan sonra çok rahattı ama ne olduğunu anlamadan maç 2-2 oldu ve yine 4-2 oldu gene rahatladık derken 4-3e gelince ben dakikaları saymaya başladım ama sonuç olarak kazandık fenerin kaybettiği haftada kazanmak iyi oldu inş. haftayada onları yenip yeniden lider oluruz ama trabzondan 3 gol yemek çok fazla bence defansta ne oluyosa oluyo gol yiyoruz buna çare bulsalar çok iyi olcak fener maçında da böyle açık verirsek kötü olur yiyoruz ama allahtan atabiliyoruz ve kazanıyoruz...

2. GALİBİYETİ MAÇIN İLK SANİYESİNDEN İTİBAREN HAKETMİŞTİK.NETİCE OLARAK HAKETTİĞİMİZİ ALDIK.İKİNCİ YARI SIKINTILI DAKİKALAR YAŞAMAMIZA RAĞMEN ZEVKLİ BİR KARŞILAŞMA OLDU. BÜTÜN ASLANLARI TEBRİK EDİYORUM.

3. 
Galatasaray oyuna başlarken Trabzonspor’u 4 golle evine göndermeye yemin etmişti sanki. Oyuncuların presi, isteği bir an önce golü atıp Trabzon’u ümitsizliğe sürüklemek üzerineydi. Nitekim bir iki pozisyonun ardından golü klasik bir Kewell vuruşuyla buluyorduk. Soldan gelen ortaya Kewell soğukkanlı biçimde vuruyor ve Ali Sami Yen’i bayram yerine döndürüyordu. Bu gol 23. dakikada geldi. Trabzonspor hiçbir şey yapmadan oynama(ma)ya devam ederken biz ikinci golü Servet ile buluyorduk. Keita’nın akıllıca Servet’e verdiği pası Servet sert bir vuruşla kaleye gönderiyor ve Galatasaray’ı iyice rahatlatıyordu. İkinci golün geldiği dakika 36. dakika olarak yazılıyordu. Artık pek çok şey halledilmiş, rakibe iki gol atılmış, rakip bu yolla sindirilmişti. İlk yarının son dakikalarında bir gol yiyorduk ancak bu golün açıkça bir şans golü olduğunu kabul etmek gerekir. Zira savunmaya çarpan top Tayfun’un önünde kalıyor ve o da golünü atıyordu: 2-1…
İkinci yarıya daha istekli başlayan taraf Trabzonspor oluyordu ancak savunma güvenliğini bir kenara bırakıp gol arayan taraf biz oluyorduk. Savunmanın az kişiyle yakalandığı bir pozisyonun ardından Trabzon maçtaki tek adamakıllı golünü Colman ile 55. dakikada buluyordu. Colman gerçekten rakibin en kaliteli oyuncusuydu ve çalışmalarının karşılığını alıyordu. Maç 2-2’ye gelince beklenen Galatasaray’ın arka tarafı boş bırakarak ileri çıkmasıydı. Böyle bir pozisyonda Serkan’ın Trabzonspor adına kaçırdığı pozisyon bir yerde takımının mezarını kazmak oluyordu. Çünkü 68. dakikada Galatasaray güzel oyununun semeresini bir gol daha atarak alıyordu. Golü atan Arda ve durum 3-2… Artık daha rahattık ve 4. gol için bastırıyorduk ve üçüncü golden iki dakika sonra Baros ile istediğimizi alıyorduk. 4-2…
Bu dakikadan sonra ara ara gelen Trabzon atakları oldu ama 86. dakikaya kadar gol atma fırsatı bulamadılar. Bu arada bizim etkili geldiğimiz pozisyonlar da oldu ancak gol atmayı başaramadık. Rakip 86. dakikada yine Colman ile 3. golüne ulaşıyordu. Bu golde Colman’ın vuruş tekniği dikkatlice incelenmeli ve örnek alınmamalıdır. Zira bu kadar kaliteli bir oyuncunun boş kaleye topu gönderme biçimi böyle olmamalıydı.

Netice olarak Trabzon gibi İstanbul’a beraberliğe gelmiş bir takımı 4 golle evine gönderiyorduk.

Tebrikler çocuklar…

4. 
Geriye dönüp 8 haftayı değerlendirdiğimizde 1 mağlubiyet ve 1 beraberliğin haricinde 6 galibiyetin var olduğunu görüyoruz. Son iki maçta yaşanmış puan kayıpları ilk iki haftada yaşanmış olsaydı takımımız için "çıkışta" tabiri kullanılacaktı. Oysa şimdi "inişte" tabiri uygun görülüyor. Rıdvan Dilmen ve benzerlerinin ekranlarda fink atmasıyla ballandırıla ballandırıla anlatılan mevcut durum 24 puan alıp futbol namına hiç bir şey koymayan rakip için sevinç vesilesi oldu maalesef. Biz son gülen iyi güler diyor ve her maça tek tek bakıyoruz.
Trabzonspor maçı elbette kolay geecek değil. Kim ne derse desin Trabzon Trabzon'dur ve belirli bir başarı kültürüne sahip bir kulüptür. Ancak Galatasaray'ın kaybettiği puanların kotaya yaklaştığını düşünerek hakkımızı başka maçlarda kullanmamızın daha doğru olacağını tahmin ediyorum.
Güzel bir oyunla güzel bir galibiyet alacağız inşallah...
Başarılar çocuklar...